Evet bu yazıyı da arkadaşımın fotoğrafına yapmış olduğum yorum üzerinden yazacağım.Var mı itirazı olan (Blog yazmak dehşet eğlenceli lan).Neyse, arkadaşın fotoğrafına baktım bugün.Asansörde çekilmiş sıkış tıkış.Ee ordan fotoğraf meraklısı çıkar tabi bir tane.Böyle bütün arkadaşları bir arada nasıl bulucak ama dimi?Muhtemelen “Hadi fotoğraf çekilelim” der.Tabii bizim havalı arkadaşlarımız takmaz bu arkadaşı.Bu arkadaşta sıkış tıkış asansörde telefonu çıkarıp aynaya doğru bir poz çeker zaten o sırada varacakları kata varmışlardır.Belki nasıl çektim diye bile bakamadan yürümeye (veya artık ne yapıyorlarsa) devam edilir.Gün sonu bizim fotoğraf meraklısı olmayan arkadaşlar var ya hani asansörde “cool” takılanlar bir anda fotoğrafa merak sararlar ve telefondaki bütün fotoğrafları kütüklerine geçirirler.Üstüne üstük gel gör ki orada fotoğraf çekilmeyi akıl eden arkadaş zar zor fotoğraf çekmeye çalışmanın etkisiyle ağzı yüzü dağılmış olarak (göz şaşı, dil dışarda fln) çıkar.

“Bu nasıl hayat be!” dedirtiyor insana gerçekten.Suçlu yok ama mağdur var!Bu hayatın bazı yerlerinde de böyle.Bu küçük ve sevimli bir olay gibi görünüyor ama ben çileden çıkıyorum böyle durumlarda.Ciddiyim! Sinirlendim bak yine..(ve evet fotoğrafı benim arkadaşım çekmemiş)